زخم بعد از ماموپلاستی

ماموپلاستی یکی از جراحی های نسبتا رایج است که برای اصلاح سایز و فرم سینه انجام می شود. از آنجایی که جراحی نیاز به ایجاد برش و بخیه دارد، با زخم نیز مواجه هستیم که خود نیازمند مدیریت و مراقبت های ویژه است. بنابراین، در این مقاله به مهم ترین نکات در مورد زخم بعد از ماموپلاستی و روش های درمان و مدیریت آن می پردازیم.

کوتاه در مورد ماموپلاستی و انواع برش های آن

جراحی ماموپلاستی که به منظور اصلاح سایز و فرم سینه توسط جراح پلاستیک انجام می شود، می تواند در دو نوع کاهشی یا افزایشی/ترمیمی صورت گیرد. نوع کاهشی آن برای کوچک کردن سایز سینه رایج تر است، که هم جنبه زیبایی دارد و هم در بسیاری از موارد برای راحتی بیشتر فرد و کاهش فشار بر کمر و گردن انجام می شود. در این جراحی، چربی اضافه و پوست سینه برداشته شده و بافت باقی مانده فرم دهی می شود. از آنجایی که این فرآیند نیازمند تغییر موقعیت نوک سینه و برداشتن حجم زیادی از پوست است، ایجاد برش های جراحی و به دنبال آن تشکیل زخم و اسکار نیز اجتناب ناپذیر است.

انواع برش های ماموپلاستی

نوع برشی که جراح انتخاب می کند، بر اندازه و محل زخم، طول اسکار و مراقبت از زخم نقش دارد. بنابراین 3 تکنیک اصلی برای برش ماموپلاستی را کوتاه شرح می دهیم:

• برش دور هاله سینه: برای کوچک کردن بسیار محدود و لیفت های خفیف
• برش عمودی یا آبنباتی: شامل برش دور سینه + یک برش عمودی از زیر هاله تا چین سینه. برای حجم های متوسط افتادگی یا کوچک سازی سینه
• برش T معکوس یا لنگری: برش دور هاله + برش عمودی + یک برش افقی در چین زیر سینه برای کاهش سایز زیاد و لیفت های شدید.

 

مهم ترین عوارض زخم بعد از ماموپلاستی

زخم های جراحی از جمله زخم بعد ماموپلاستی ممکن است دچار عوارضی شوند که نیاز به مراقبت و گاه درمان های تخصصی دارند. بعضی از مهم ترین عوارض و راه های درمانی را بررسی می کنیم.

1. عفونت زخم

یکی از عوارض زخم های جراحی بخصوص در صورت عدم رعایت بهداشت و ضعف سیستم ایمنی عفونت زخم است. عفونت می تواند در سطوح ساده ایجاد شود، اما در صورت عدم رسیدگی خیلی زود شدید شده و موجب تخریب بافت و باز شدن خطوط بخیه شود.

به طور کلی عفونت زخم می تواند دردسرها و خطرات زیادی ایجاد کند و لازم است تا درمان زخم عفونی به طور صحیح و تخصصی انجام شود.

علائم عفونت زخم بعد ماموپلاستی:

• قرمزی شدید و رو به گسترش
• گرمی پوست
• ترشحات چرک مانند و بدبو از زخم
• درد غیرعادی و فزاینده
• و در صورت عفونت سیستمیک، تب و لرز

راه های درمان عفونت زخم ماموپلاستی:

• نمونه برداری از ترشحات برای تشخیص نوع دقیق باکتری و آنتی بیوتیک مناسب آن
• شستشوی تخصصی زخم با محلول های آنتی سپتیک استاندارد
• پانسمان زخم با استفاده از پانمسان های نوین مثل پانسمان نقره

 

2. باز شدن زخم

به دلیل کشش زیاد در نقاط تحت فشار، بخصوص در برش به روش T معکوس، و یا حرکت های ناگهانی دست یا کیفیت نامناسب ترمیم پوست، ممکن است باز شدن زخم یا بخیه ها رخ دهد. این عارضه خود می تواند خطر عفونت زخم، تشکیل اسکار و مزمن شدن زخم را بیشتر می کند.

راه های درمان و مدیریت باز شدن زخم ماموپلاستی:

• عدم بخیه مجدد: برخلاف تصور عموم، زخم باز شده نباید بلافاصله بخیه زده شود، چرا که خطر حبس عفونت وجود دارد.
• وکیوم تراپی زخم: درمان با فشار منفی می تواند برای بسته شدن سریع تر زخم و تخلیه ترشحات و تحریک بافت سازی زخم مفید باشد.
• پانسمان ها و ژل های ترمیم کننده: استفاده از پانسمان های مناسب با شرایط زخم (بسته به ترشح و رطوبت) و ژل های ترمیم کننده برای تسریع پیوند دوباره لبه های زخم.

3. نکروز و سیاه شدن زخم

یکی از جدی ترین و شاید ترسناک ترین عوارض بعد از ماموپلاستی، مرگ بافت یا نکروز است. این عارضه در اثر اختلال در خون رسانی و اکسیژن رسانی، به ویژه در ناحیه هاله و نوک سینه یا زوایای برش ایجاد می شود.

علائم اولیه آن تغییر رنگ پوست از صورتی به بنفش بوده و با گذشت زمان تیره تر و در نهایت سیاه می شود. هم چنین سردی ناحیه و کاهش حس نیز وجود دارد.

مراجعه فوری به پزشک با دیدن نشانه های نکروز ضروری است.

راه های درمان نکروز زخم ماموپلاستی:

• دبریدمان تخصصی: برداشتن دقیق بافت نکروزه با روش مناسب دبریدمان، توسط متخصص زخم
• اکسیژن رسانی و تحریک بافت سازی: رساندن اکسیژن با روش هایی مانند اوزون تراپی زخم برای نجات بافت های نیمه جان.
• پانسمان های بیولوژیک: کمک به تشکیل بافت گرانوله با استفاده از پانسمان های مخصوص و آماده سازی برای بازسازی زیبایی با پیوند

 

4. اسکار هایپرتروفیک و گوشت اضافه

یکی از عوارض نسبتا رایج زخم بعد ماموپلاستی است، که می تواند موجب برجسته شدن و بدشکل شدن خطوط بخیه شود. این عارضه زمانی ایجاد می شود که بدن بیش از حد نیاز کلاژن سازی کند و یا فرآیند ترمیم پوست دچار اختلال شود.

راه های درمان اسکار زخم ماموپلاستی:

• استفاده از شیت ها و ژل های سیلیکونی: خط اول درمان اسکار ماموپلاستی، استفاده از ورقه ها و ژل های سیلیکونی است که به صاف کردن و کاهش سرخی اسکار کمک می کنند.
• تزریقات تخصصی داخل اسکار: در موارد شدیدتر، تزریق داروهای کورتیکواستروئید یا ترکیبات کاهنده حجم بافت برای خواباندن برجستگی انجام می شود. (این درمان خود عارضه داشته و حتما باید در صورت تجویز پزشک انجام شود).
• لیزرتراپی و تکینیک های ترکیبی: استفاده از لیزرهای فرکشنال یا PDL، همراه با میکرونیدلینگ و مزوتراپی می تواند به کم رنگ کردن اسکار و صاف کردن پوست کمک کند.

 

روش های نوین و تخصصی درمان زخم ماموپلاستی در کلینیک

همانطور که گفتیم، زخم های جراحی از جمله زخم بعد ماموپلاستی، می توانند عوارضی به همراه داشته باشند. این عوارض را در بخش قبلی بررسی کردیم؛ حال می خواهیم روش های تخصصی درمان زخم هایی که دچار عوارض شده اند را بیشتر مورد توجه قرار دهیم. این روش های تخصصی، در کلینیک تخصصی درمان زخم و با تجهیزات مخصوص انجام می شوند.

اصلی ترین و کارآمدترین روش های تخصصی درمان زخم ماموپلاستی در کلینیک درمان زخم تلما عبارتند از:

1. استفاده از پانسمان های نوین و پیشرفته

امروزه دیگر برای محافظت از زخم های مهم چون زخم جراحی، از پانسمان های گاز و باند معمولی استفاده نمی شود. پانسمان های نوین هم از زخم محافظت می کنند و هم محیطی کاملا مناسب از نظر رطوبت و استریل فراهم می کنند تا زخم هرچه سریع تر بهبود یابد. همچنین تعویض این پانسمان ها هم دردناک نبوده و نیاز به عوض کردن روزانه ندارند.

بعضی از پانسمان های نوین که برای محافظت از زخم ماموپلاستی استفاده می شوند عبارتند از:

• پانسمان های نقره: پانسمان های حاوی یون نقره برای ضدعفونی کردن زخم و نابودسازی باکتری ها، بدون ایجاد مقاومت دارویی
• پانسمان های آلژینات و فوم: از بهترین پانسمان ها برای جذب ترشحات زیاد زخم (اگزودا) که از خیس خوردگی پوست اطراف زخم جلوگیری می کنند. هم چنین نوعی بالشتک برای کاهش درد نیز محسوب می شوند.
• ژل ها و هیدروکلوئید ها: برای زخم های خشک که نیاز به رطوبت دارند استفاده می شوند. رطوبت مناسب برای رشد سلول های جدید و جلوگیری از باقی ماندن جای زخم ضروریست.

 

2. وکیوم تراپی زخم بعد از ماموپلاستی

از روش های نوین و بسیار مؤثر در درمان زخم های مقاوم، یا در مورد ماموپلاستی، زخم های باز شده و عمیق، وکیوم تراپی است. این درمان با اعمال فشار منفی بر ناحیه زخم، موجب تأثیرات چشمگیر بر روند بهبود و بسته شدن زخم می شود. از جمله:

• کشیده شدن لبه های زخم به هم و کاهش سایز زخم
• افزایش جریان خون موضعی و تحریک بافت سازی سریع تر در کف زخم
• تخلیه ترشحات اگزودا، خونابه ها و عفونت ها و تمیز کردن بستر زخم

وکیوم تراپی زخم ماموپلاستی، با قرار گرفتن پانسمان فوم مخصوص روی زخم و سپس اتصال پمپ وکیوم و ایجاد فشار منفی کنترل شده انجام می شود. مزیت این روش درمانی آن است که می تواند در منزل بیمار هم انجام شود. برای اطلاعات بیشتر، وکیوم تراپی زخم در منزل را بخوانید.

 

3. دبریدمان تخصصی و بی خطر

بافت های مرده در زخم که معمولا به رنگ زرد (اسلاف) یا سیاه (نکروزه) هستند، مانع از بسته شدن زخم و رشد سلول های جدید می شوند. همچنین این بافت ها منبع بسیار خوبی برای تغذیه و رشد باکتری ها بوده و خطر عفونت را افزایش می دهند. پاکسازی زخم از بافت های مرده، دبریدمان زخم نامیده می شود.

اگر زخم های ماموپلاستی نیز دچار بافت نکروزه شوند، باید توسط متخصص زخم در بهترین کلینیک درمان زخم دبریدمان شوند. دبریدمان با توجه به شرایط زخم با روش مناسب آن انجام می شود. مثلا دبریدمان شارپ یا جراحی در موارد اورژانسی، دبریدمان اتولیتیک با استفاده از پانسمان های مخصوص، یا دبریدمان آنزیمی با استفاده از ژل های آنزیماتیک.

بهرحال، دبریدمان زخم یک کار تخصصی است و باید توسط بهترین کارشناس زخم انجام شود.

 

4. اوزون تراپی زخم بعد از ماموپلاستی

برای زخم هایی که دچار کمبود اکسیژن هستند، باید راه هایی جهت اکسیژن رسانی بیشتر اندیشید. در مورد زخم بعد از ماموپلاستی، معمولا افرادی دچار زخم ها با نقص اکسیژن رسانی می شوند که درگیر نکروز شده اند، یا بیماران سیگاری که گردش خون ضعیفی دارند.

یک روش مناسب و بسیار کارآمد برای اکسیژن رسانی، اوزون تراپی زخم است. در این روش از گاز اوزون استفاده می شود. اوزون خاصیت ضدعفونی کنندگی قوی داشته و آلودگی های زخم حتی آن هایی که مقاوم شده اند را هم از بین می برد و هم چنین موجب اکسیژن رسانی ناگهانی به بافت ها می شود. اوزون تراپی یک درمان کلینیکی است و حتما باید در محیط کلینیک درمان زخم انجام شود.

 

5. مدیریت تخصصی رد بخیه و اسکار زخم ماموپلاستی

کاهش رد زخم و جلوگیری از اسکار برای زخم های جراحی بسیار مهم است؛ بخصوص پس از ماموپلاستی، که خود یک جراحی زیبایی بوده. خدمات کلینیک درمان زخم تلما، با بسته شدن زخم تمام نشده و حتی مدیریت تخصصی اسکار و رد بخیه نیز ارائه می شود. بدین منظور روش های مختلفی چون استفاده از شیت ها و ژل های سیلیکونی، تزریق درون اسکار، میکرونیدلینگ، لیزرتراپی و دیگر روش های ترمیمی صورت می گیرد.

 

مراقبت از زخم بعد از ماموپلاستی

در هفته های اول پس از جراحی، مراقبت صحیح از خطوط بخیه و بهداشت زخم بسیار مهمند و می توانند در جلوگیری از بازشدن زخم و کاهش رد برجستگی مؤثر باشند.

بیماران برای مراقبت از زخم بعد ماموپلاستی باید موارد زیر را رعایت کنند:

تمیزو خشک نگه داشتن محل زخم:

زخم باید طبق دستور پزشک با سرم نرمال سالین شستشو و سپس پانسمان شود. تعویض پانسمان به منظور جلوگیری از خیس خوردن و آلوده شدن بسیار مهم است.

استفاده از سوتین طبی:

سوتین های طبی یا گن های بعد از ماموپلاستی، لباس های فشاری مخصوص بعد از جراحی سینه هستند که حتما باید به طور منظم استفاده شوند. این سوتین ها فشار و کشش خطوط بخیه را به شدت کاهش می دهند و در جلوگیری از عفونت و باقی ماندن اسکار نیز مؤثرند.

عدم دستکاری بخیه و کراست ها:

کنده شدن پیش از موعد کراست ها (دلمه های روی زخم)، ریسک ایجاد اسکار برجسته و ورود باکتری ها را شدیدا افزایش می دهد. بخیه ها و زخم ها نباید به هیچ وجه دستکاری شوند.

محدودیت در حرکت:

فعالیت های بدنی در هفته های اول باید محدود و کنترل شده باشند. بالا بردن ناگهانی دست ها، جابجایی اجسام سنگین و ورزش های سنگین یا حرکات کششی، می تواند موجب باز شدن بخیه و زخم شود و خود عوارضی چون عفونت، رد اسکار و برجستگی ایجاد کند.

پرهیز مطلق از دخانیات:

مصرف دخانیات بخصوص سیگار در هفته های اول پس از جراحی ممنوع است. نیکوتین با انقباض عروق، جریان خون را ضعیف می کند که این خود سبب کاهش اکسیژن رسانی به زخم می شود. بنابراین، خطر عفونت، عدم ترمیم، نکروزه شدن و حتی باز شدن بخیه ها بالا می رود.

 

چه زمانی برای زخم ماموپلاستی باید به کلینیک زخم مراجعه کرد؟

مراقبت های بعد از جراحی می توانند خطر عوارض را کاهش دهند، اما گاهی عوارض زخم بعد از ماموپلاستی در خانه قابل مدیریت نیستند. در صورتی که علائم زیر دیده شود، بیمار نباید منتظر بماند و باید در سریع ترین زمان ممکن به کلینیک تخصصی درمان زخم مراجعه کند:

• باز شدن لبه های بخیه حتی به اندازه چند میلیمتر
• ترشح مایع زرد، خونی یا آبکی از بین بخیه ها
• تغییرات در رنگ پوست از بنفش و قهوه ای تیره گرفته تا سیاه شدن که نشانه نکروز است
• مشاهده علائم عفونت زخم شامل قرمزی فزاینده، درد شدید، ترشح، گرمی، تب
• شروع برجستگی، خارش شدید و گوشت اضافه

 

زخم های پس از جراحی ماموپلاستی، بسیار حساس بوده و حتی کوچک ترین تأخیر در درمان آن ها می تواند عوارض زیبایی و سلامتی به دنبال داشته باشد. در صورتی که هرگونه بازشدگی، ترشح غیرطبیعی یا تغییر رنگ در زخم خود مشاهده کردید، سریعا به متخصصان کلینیک درمان زخم تلما مراجعه کنید تا پیشرفته ترین خدمات ترمیمی و مراقبتی را دریافت کنید.

جهت دریافت مشاوره فوری یا رزرو نوبت معاینه با شماره های درج شده تماس حاصل فرمایید.