بیماری عروقی محیطی

حقایقی درباره بیماری عروقی محیطی (PVD)

اصطلاح بیماری عروقی محیطی معمولاً برای اشاره به بیماری شریان محیطی (PAD) به معنی باریک شدن یا انسداد توسط پلاک های آترواسکلروتیک شریان های خارج از قلب و مغز است.

بیماری شریان محیطی نوعی از نارسایی شریانی است، به این معنی که گردش خون از طریق شریان ها (رگ های خونی که خون را از قلب دور می کنند) کاهش می یابد.

عوامل خطر بیماری شریانی محیطی شامل کلسترول خون بالا ، دیابت ، استعمال دخانیات ، فشار خون بالا ، عدم تحرک و اضافه وزن / چاقی است.

تخمین زده شده است که درصد کمی از افراد بالای 50 سال از بیماری شریان محیطی رنج می برند.

علائم بیماری شریان محیطی به محل و میزان شریان های مسدود شده بستگی دارد. شایعترین علامت بیماری شریان محیطی لنگیدن  است که با درد (معمولاً در ران) بروز می کند که هنگام راه رفتن رخ می دهد و در حالت استراحت از بین می رود.

بیماری عروقی محیطی

پزشکان ممکن است از تکنیک های تصویربرداری رادیولوژیک از جمله سونوگرافی و آنژیوگرافی برای کمک به تشخیص بیماری شریان محیطی استفاده کنند.

بیماری شریانی محیطی را می توان با تغییرات در شیوه زندگی، مصرف داروها، آنژیوپلاستی و درمان های مرتبط با آن یا جراحی درمان کرد. ترکیبی از روشهای درمانی نیز ممکن است استفاده شود.

عوارض بیماری شریان محیطی شامل زخم هایی است در اندامها که بهبود نمی یابند. در موارد نادر، قطع عضو ممکن است لازم باشد.

نامهای دیگری که برای اشاره به بیماری عروق محیطی استفاده شده عبارتند از:

بیماری شریان محیطی

سخت شدن سرخرگ ها

تصلب شرایین

گردش خون ضعیف

بیماری عروقی

بیماری عروقی محیطی (PVD) چیست؟

بیماری عروقی محیطی (PVD) به بیماری عروق خونی (عروق و رگ ها) که در خارج از قلب و مغز قرار دارند، اشاره دارد. در حالی که دلایل بسیاری برای بیماری عروق محیطی وجود دارد، پزشکان معمولاً از اصطلاح بیماری عروق محیطی برای ارجاع به بیماری شریان محیطی  استفاده می کنند. بازوها، و پاها به دلیل تصلب شرایین به طور کامل یا جزئی مسدود می شوند.

آیا آترواسکلروز و بیماری عروقی محیطی مرتبط هستند؟

آترواسکلروز یک فرآیند تدریجی است که با وجود آن مواد کلسترول سخت (پلاک ها) در دیواره شریان ها قرار می گیرند. این پلاک های کلسترول باعث سفت شدن دیواره های شریان و باریک شدن کانال داخلی شریان می شود. هنگامی که این اتفاق رخ دهد ، بیماری عروق محیطی بوجود می آید. روند آترواسکلروز در اوایل زندگی شروع می شود (در اوایل نوجوانی در برخی از افراد). هنگامی که آترواسکلروز خفیف است، شریان ها زیاد تنگ نمی شوند ، آترواسکلروز هیچ علامتی ایجاد نمی کند. بنابراین ، بسیاری از بزرگسالان به طور معمول از این مشکل که شریان هایشان به تدریج پلاک های کلسترول را جمع می کنند خبر ندارند. با این حال ، هنگامی که آترواسکلروز با افزایش سن پیشرفت می کند ، می تواند باعث بروز بیماری انسداد حاد عروق منجر به ایسکمی بافتی (فقدان خون و اکسیژن) شود.

شریان هایی که توسط آترواسکلروز پیشرفته باریک می شوند می توانند باعث ایجاد بیماری در اندام های مختلف شوند. به عنوان مثال، آترواسکلروز پیشرفته در عروق کرونر می تواند منجر به آنژین، بیماری عروق کرونر قلب و حملات قلبی شود. آترواسکلروز پیشرفته شریانهای کاروتید و مغزی (شریان هایی که خون را به مغز می رسانند) می تواند منجر به سکته مغزی و حملات ایسکمیک(کم‌رسیدن خون، به اندام یا ناحیه‌ای از بدن) گذرا (TIA) شود. آترواسکلروز پیشرفته در اندام تحتانی می تواند منجر به درد هنگام راه رفتن یا ورزش ، نقص ترمیم زخم و  یا زخم پا شود.

آترواسکلروز اغلب تعمیم یافته است ، به این معنی که بر شریان های بدن تأثیر می گذارد. بنابراین ، بیماران مبتلا به سکته قلبی نیز به احتمال زیاد دچار سکته مغزی و بیماری عروقی محیطی و بالعکس می شوند.

علائم و نشانه های بیماری شریان محیطی (PVD) چیست؟

تقریبا نیمی از افراد مبتلا به بیماری شریان محیطی هیچ علامتی را تجربه نمی کنند. برای بیماران مبتلا به علائم، شایع ترین علائم، گرفتگی متناوب و درد است.

از علائم این مشکل گرفتگی متناوب، درد بازو یا پا یا گرفتگی در بازوها یا پاها  است که با ورزش اتفاق می افتد و با استراحت از بین می رود. شدت و محل درد ناشی از گرفتگی متناوب بسته به محل و میزان انسداد شریان درگیر متفاوت است. شایع ترین محل گرفتگی متناوب، عضله ران پا است که منجر به درد ران یا پا در هنگام راه رفتن می شود. درد در عضله ران فقط هنگام ورزش مانند پیاده روی رخ می دهد و با پیاده روی مداوم درد به طور پیوسته افزایش می یابد تا اینکه بیمار به دلیل درد غیرقابل تحمل مجبور به متوقف شدن شود. سپس درد هنگام استراحت به سرعت فروکش می کند. گرفتگی متناوب می تواند بر یک یا هر دو پا تأثیر بگذارد.

درد در هنگام استراحت در پاها هنگامی اتفاق می افتد که انسداد شریان آنقدر زیاد باشد که خون و اکسیژن کافی به پاها حتی در حالت استراحت نرسد و شکل جدی تری از وضعیت را نشان می دهد. درد به طور معمول روی پاها تأثیر می گذارد و معمولاً شدید است.

سایر علائم و نشانه های بیماری شریان محیطی عبارتند از:

درد پا

ضعف و آتروفی (کاهش اندازه و قدرت) عضله ران

احساس سرما در پاها

تغییر رنگ پاها؛ هنگام بلند شدن پا ، رنگ پا کمرنگ می شود.

ضخیم شدن ناخنهای پا

زخم های دردناک در مناطقی از پاها که خون رسانی از بین رفته است. به طور معمول در انگشتان پا

چه کسی در معرض خطر بیماری شریان محیطی (PVD) است؟

بیماری شریان محیطی تقریباً در سال 10 میلیون بزرگسال را در ایالات متحده آمریکا درگیر می کند تخمین زده شده است حدود 5٪ از افراد بالای 50 سال از بیماری شریان محیطی رنج می برند. بیماری شریان محیطی در مردان کمی بیشتر از خانمها شایع است و بیشتر در افراد مسن (بالای 50 سال) مشاهده می شود. عوامل خطر شناخته شده برای بیماری شریان محیطی مواردی هستند که مستعد ابتلا به آترواسکلروز هستند. عوامل خطر بیماری شریان محیطی شامل موارد زیر است:

کلسترول خون بالا (سطح بالای کلسترول LDL و تری گلیسیریدها)

سطح خون پایین کلسترول HDL “خوب”

سیگار کشیدن

دیابت قندی (دیابت نوع 1 و نوع 2)

فشار خون بالا یا سابقه خانوادگی فشار خون بالا

سابقه خانوادگی بیماری آترواسکلروتیک

نارسایی مزمن کلیه

اضافه وزن یا چاقی

عدم تحرک جسمی

مقالات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *