اطلاعاتی در خصوص التهاب زخم

زخم هایی که در هر نقطه از بدن ایجاد می شوند، روند بهبودی آن با نشانه هایی همراه است که از جمله این نشانه ها، می توان به ایجاد التهاب زخم اشاره کرد.  به طور کلی زخم ها هنگامی که روند بهبودی خود را طی می کنند به شکل التهاب، بازسازی آن قسمتی که زخم ایجاد شده را انجام می دهد.

التهاب زخم با نشانه هایی مانند گرما، قرمزی، درد و تورم همراه است. در واقع با وجود این علائم می توان متوجه شد که زخم شما دچار التهاب شده است. در واقع التهاب زمانی رخ می دهد که فرایند خنثی سازی در حال انجام باشد. علاوه بر این هرگونه مواد سمی که در آن ناحیه وجود داشته باشد، طی فرایند خنثی سازی به طور کلی از بین خواهد رفت. شدت التهاب های ایجاد شده بستگی به میزان زخم شما خواهد داشت. در ادامه بیشتر در این خصوص برای شما بیشتر توضیح خواهیم داد.

اطلاعاتی در خصوص التهاب زخم

اطلاعاتی در خصوص التهاب زخم

التهاب زخم معمولا به دو شکل در ناحیه زخم ایجاد شده و در سطح بدن شما ظاهر می شود. یکی به صورت زودرس و دیگری به شکل دیررس ایجاد می شود. در واقع این تقسیم بندی ها به شما کمک خواهد کرد از روند بهبود زخم خود به خوبی آگاه شوید.

تاخیر در بهبودی در مواقعی که التهاب به صورت دیرهنگام در ناحیه زخم ظاهر می شود را می توان نوعی عدم تعادل در بهبود بافت ها دانست. بنابراین ظاهر شدن التهاب در ناحیه زخم به نوعی نشان دهنده بهبودی زخم است و انچه در این میان غیرطبیعی است، این است که التهاب زخم، طی مدت زمان طولانی پس از ایجاد زخم، نمایان نشود.

زخم های مزمن و التهابات آن

زخم های مزمن به آن دسته از زخم هایی گفته می شود که به سرعت بهبود نخواهند یافت در واقع شما باید در مدت زمانی 6 هفته یا بیشتر منتظر بمانید تا علائم بهبودی زخم ها را مشاهده کنید. در واقع وجود این زخم ها به دلیل عدم تعادل روند بهبودی در بافت پوست است که منجر به ایجاد یک زخم مزمن می شود.

این عدم تعادل سلول ها به دلیل تغییراتی مانند افزایش سطح آنزیم و کاهش ماکروفاژ های فعال، باید دانست. به طور کلی تصور می شود زخم هایی که به صورت مزمن به خصوص در پا ایجاد شده اند، بروز نشانه هایی از التهاب زخم، در انها زودتر مشاهده خواهد شد.

چه سلول هایی در روند التهاب زخم دخیل هستند؟

همانطور که گفته شد التهاب زخم در روند بهبودی زخم نقش بسیار مهمی دارد. هنگام رخ دادن این فرایند برخی از سلول ها در بروز این نشانه دخیل هستند که در ادامه برای شما ذکر خواهیم کرد:

  •     پلاکت ها
  •     لکوسیت ها
  •     لنفوسیت ها
  •     نوتروفیل ها
  •     ماکروفاژ ها

به طور کلی تمامی این موارد در جهت بهبود زخم و ایجاد التهاب های ایجاد شده در پوست شما نقش اساسی دارند که در ادامه هر یک از آنها را به طور کامل برای شما توضیح خواهیم داد.

عملکرد پلاکت ها در ایجاد التهاب زخم

پلاکت ها سلول هایی هستند که به روند بهبود زخم کمک خواهند کرد. این سلول ها  از مغز و استخوان سرچشمه می گیرند. طول عمر این سلول ها بین 8 تا 12 روز است. پلاکت ها از از سیتوکین ها پر شده اند که در نهایت بر سلول های لکوسیت که همان گلبول های سفید هستند، تاثیر خواهند گذاشت.

عملکرد پلاکت ها بر زخم ها به این گونه است که از رگ های خونی جدا می شوند و در ناحیه زخم باقی می مانند. زمانی که پلاکت ها با کلاژن های بالغ برخورد می کنند، فعالیت خود را آغاز می کنند. در طی این فرایند گرانول هایی که درون سیتوپلاسم قرار دارند آنزیم، آدنوزین تری فسفات(ATP) و فاکتورهایی در خصوص رشد اپیدمی را از خود ترشح می کنند.

به طور کلی تمامی این فرایند سبب ایجاد بهبود و التهاب زخم خواهد شد. علاوه بر این سلول های دیگر نیز نقش پر رنگی را در بهبود زخم خواهند داشت.

عملکرد لکوسیت ها جهت التهاب زخم

همانطور که گفته شد سلول های زیادی در التهاب زخم نقش دارند که لکوسیت یکی از آنهاست. این نوع سلول ها به 5 نوع تقسیم بندی می شوند که در هنگام حضور یا عدم حضور گرانول در سیتوپلاسم وجود خواهند داشت. لکوسیت ها شامل لنفوسیت، نوتروفیل و ماکروفاژ ها می شوند.

در واقع عملکرد آنها به گونه ای است که باکتری ها، قارچ و ویروس های موجود در خون را به طور کلی از بین می برند. علاوه بر این موارد تمامی پروتئین های سمی که ممکن است سبب ایجاد حساسیت در شما شود را سم زدایی می کنند تا روند بهبود و التهاب زخم شکل بگیرد.

عملکرد لنفوسیت ها در راستای ایجاد التهاب زخم و بهبود آن

این نوع سلول ها در واقع از دسته سلول های لکوسیت هستند. به لنفوسیت ها، گلبول های سفید نیز گفته می شود که پاسخ ایمنی خاصی را هنگام ایجاد زخم در بدن دارند. واکنش این سلول ها به صورت آهسته اما کاملا دقیق شکل می گیرد.

لنفوسیت ها نیز به دو دسته تقسیم می شوند که به آنها تیموس کشنده T و لنفوسیت های مغز استخوان B گفته می شود. به طور کلی وظایف آنها دفاع از عوامل خارجی و بهبود جراحت های ایجاد شده است.

عملکرد نوتروفیل ها بر زخم های ایجاد شده

از دیگر سلول های مهم می توان به وجود نوتروفیل ها اشاره کرد. این نوع سلول ها به نام گرانولوسیت ها نیز شناخته می شوند. در واقع عملکرد این سلول ها به گونه است که باکتری ها را مورد هدف قرار می دهند. وجود نوتروفیل در زخم سبب می شود که زخم و التهاباتی که نشانه بهبودی زخم ها هستند، بهبود یابند.

مدت زمانی که نوتروفیل ها در زخم می توانند فعالیت داشته باشند 24 است و بعد از آن از بین خواهند رفت. بنابراین می توان گفت که وجود نوتروفیل ها در روند بهبود و ایجاد التهاب زخم موثر است.

اطلاعاتی در خصوص التهاب زخم

عملکرد ماکروفاژها بر بهبود زخم

ماکروفاژ ها طول عمر بیشتری نسبت به سایر سلول ها دارند. در واقع بین چند ماه تا دوسال در زخم های ایجاد شده در بدن شما باقی خواهد ماند. هنگامی که زخم ملتهب می شود یعنی همان نشانه بهبود، تعداد آنها نیز در زخم ایجاد شده کاهش خواهد یافت.

وجود ماکروفاژ ها در روند بهبود زخم بسیار مهم است چرا که در صورتی که ماکروفاز ها وجود نداشته باشند میزان فیبروبلاست ها نیز در زخم کاهش خواهد یافت. فیبروبلاست ها نیز نقش کلاژن سازی و الاستین پوست را برعهده دارند. در نتیجه نبود هر یک از این عوامل مهم می تواند در روند بهبودی زخم خللی وارد کند.

بررسی روند ایجاد التهاب

همانطور که گفته شد روند التهاب به دو صورت شکل می گیرد که یکی به صورت زودرس و دیگری دیر هنگام در زخم شما مشاهده خواهد شد. هنگامی که زخمی بر پوست شما وارد می شود سلول های بیشماری بر زخم های شما وارد خواهند شد.

در التهاب زخم زودرس که اغلب با خونریزی همراه هستند پلاکت ها در آن قسمت وارد شده و مانع از خونریزی بیشتر می شوند. هنگام دسترسی به هموستاز در التهاب زخم های که دیر هنگام رخ می دهند، هیستامین و سروتونین ترشح آزاد می شود.

این امر سبب می شود که سلول هایی مانند نوتروفیل و ماکروفاژها در ناحیه زخم ایجاد شده، قرار گیرند. در ادامه هر یک از سلول ها نقش خود را ایفا می کنند تا در نهایت زخم ایجاد شده بهبود یابد.

Source: www.nursingtimes.net

مقالات

آنتی بیوتیک برای عفونت زخماطلاعاتی در خصوص التهاب زخمبیماری عفونت در زخم چه نام داردپماد برای عفونت زخمترشحات زخمجلوگیری از عفونت زخمدرمان خانگی عفونت زخمدرمان زخم پوستی و سطحیعفونت زخمعملکرد ماکروفاژها بر بهبود زخممراقبت از زخم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *