دیابت یکی از بیماری هایی است که در دهه های اخیر رواج چشمگیری داشته است. این بیماری به علل گوناگونی صورت می گیرد و راه های گوناگونی برای درمان آن وجود دارد. یکی از عوامل اصلی آن پیشگیری و کنترل کردن دیابت است. اما اگر این بیماری پیشرفت کرد و منجر به زخم دیابت شد، باید از زخم آن مراقبت کرد. پیشگیری از زخم های دیابتی برای بیماران دیابتی ضروری است، این افراد برای اینکه از زندگی سالم و طبیعی اطمینان داشته باشند باید این بیماری را کنترل کنند. کنترل کردن این بیماری، به افراد کمک می کند که از عوارض خطرناک این بیماری جلوگیری کنند. مهم است که به یاد داشته باشید زخم های دیابتی می توانند در بعضی موارد ناتوان کننده و تهدید کننده زندگی باشند. یکی از عوارض خطرناک و غیر قابل برگشت دیابت آمپولاسیون یا قطع عضو می باشد. آمپولاسیون زمانی صورت می گیرد که یک اندام از بدن به دلیل عدم کنترل دیابت دچار عفونت شدید شود، این عفونت به حدی زیاد است که فرد هیچ گونه احساسی در اندام خود ندارد. زمانی که زخم دیابت به این مرحله رسید پزشکان دست به عمل جراحی می زنند و این عضو آسیب دیده را از بدن جدا می کنند. به این عمل قطع عضو یا آمپولاسیون می گویند.

قطع عضو معمولا بستگی به عمل جراحی دارد و معمولا بیمار به مدت ۵ تا ۱۴ روز پس از عمل در بیمارستان می ماند. تعداد روزهای بستری بیمار ممکن است بسته به اندام قطع شده و سلامت عمومی بیمار متفاوت باشد.

آمپوتاسیون ممکن است تحت بیهوشی عمومی (به این معنی که بیمار خواب است) یا بیهوشی نخاعی انجام شود که بدن را از کمر به پایین بی حس می کنند.

هنگام انجام قطع عضو، جراح تمام بافت آسیب دیده را حذف می کند به طوری که عضو باقی مانده بافتی سالم داشته باشد.

یک پزشک می تواند از چند روش برای تعیین محل برداشت عضو استفاده کند. برای این کار موارد بسیاری باید مورد بررسی قرار گیرد ازجمله:

یک جراح باید محل برش را از نزدیک مورد بررسی قرار دهد
دمای اندام آسیب دیده با اندام سالم مقایسه شود
به دنبال مناطقی باشد که پوست قرمز شده است
پوستی که در نزدیکی اندام آسیب دیده قرار دارد و می خواهد جراحی شود هنوز به لمس حساس است یاخیر

هنگامی که اندام برداشته می شود، تعدادی از تکنیک های اضافی برای بهبود عملکرد اندام باقی مانده صورت می گیرد. این تکنیک ها خطر عوارض را کاهش می دهند.
این تکنیک ها شامل کوتاه کردن و صاف کردن استخوان در اندام باقی مانده است، این اندام با مقدار کافی از بافت نرم و عضله پوشیده می شود و بافت ماهیچه های باقی مانده را به استخوان ها متصل می کند تا اندام باقی مانده خود را تقویت کند.
بعد از قطع عضو، زخم با بخیه یا جراحی مهر و موم می شود، سپس آن را با یک باند می پوشانند. ممکن است لوله ای در زیر پوست قرار گیرد تا مایع اضافی را از بین ببرد. باند معمولا به مدت چند روز نگهداری می شود.

مقالات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *