باز شدن زخم، عوامل خطر و درمان

باز شدن زخم هنگامی اتفاق می افتد که برش جراحی که بسته شده است ، به صورت جزئی یا کامل باز شود. این مشکل به احتمال زیاد در دو هفته اول بعد از عمل اتفاق می افتد ، اما ممکن است تا اواخر یک ماه بعد از عمل نیز اتفاق بیفتد. 

بسیاری از عوامل وجود دارد که باعث بروز این مشکل می شود. در بعضی موارد افراد می توانند قبل از عمل اقداماتی پیشگیرانه برای جلوگیری از بروز احتمالی این مشکل انجام دهند اما برخی از عوامل خطر را نمی توان از بین برد. برای آشنایی بیشتر با اقدامات پیشگیری با پزشک خود صحبت کنید تا آنها با بررسی تاریخچه پزشکی شما تصمیم بگیرند که چه مراقبت هایی را پیش بگیرید.

در صورت باز شدن زخم ها پزشکان و پرستاران می توانند اقداماتی برای بسته شدن زخم انجام دهند. همچنین در صورت بروز این مشکل سریعا به پزشک مراجعه کرده و از انجام اقداماتی در منزل برای درمان بدون اطلاع پزشک خودداری کنید.

باز شدن زخم، عوامل خطر و درمان

عوامل خطر برای این مشکل چیست؟

انواع شرایط بهداشتی زیر می تواند خطر ابتلا به این مشکل را برای بیمار بعد از عمل افزایش دهد. چنین شرایطی شامل اضافه وزن یا چاقی بیمار ، فشار خون بالا ، کم خونی و کمبود پروتئین در بدن است.  در صورت امكان و ممكن بودن ، باید تلاش شود كه وضعیت سلامتی بیمار قبل از جراحی درمان شود. به عنوان مثال ، افرادی که اضافه وزن دارند ممکن است از شروع یک برنامه کاهش وزن و ورزش قبل از جراحی بهره مند شوند یا افرادی که سیگار مصرف می کنند به آنها یک برنامه ترک سیگار داده می شود.این برنامه ها متناسب با شرایط شما است.

برخی از عوامل خطر می تواند به طور کلی کاهش یا از بین بروند ، در حالی که برخی دیگر نمی توانند. به عنوان مثال ، از آنجا که پوست بیماران بالای 65 سال شکننده تر از پوست افراد جوان تر از خود است ، به احتمال زیاد دچار این مشکل پوستی می شوند و راهی برای پیشگیری از این مشکل وجود ندارد. علاوه بر سن افراد موضوع مهم دیگر تحرک آنها است. افراد کم تحرک بشتر درگیر این مشکل می شوند. همچنین این مشکل در مردان زنان نیز بیشتر است. بیماران با سابقه سکته مغزی یا بیمارانی که انسداد مزمن ریوی (COPD) ، دیابت یا سرطان دارند نیز از احتمال درگیری بالایی برخوردار هستند.

برخی از رفتارهای بیمار نیز می تواند خطر ابتلا به این مشکل را افزایش دهد. به عنوان مثال ، استعمال سیگار عامل خطر مهمی است که در این مشکل تاثیر دارد به همین دلیل ترک سیگار قبل از عمل توصیه می شود.  مصرف مشروبات الکلی نیز از عوامل خطر محسوب می شود و از بیماران خواسته می شود قبل از عمل این عادت را نیز ترک کنند.

باز شدن زخم، عوامل خطر و درمان

جراحی به خودی خود می تواند به احتمال ایجاد این مشکل کمک کند. تحقیقات نشان داده است كه طول عمل جراحی نقش مهمی در این موضوع دارد. اگر یک عمل بیش از دو ساعت و نیم طول بکشد ، احتمال ابتلا به عفونت بیش از حد وجود دارد. علاوه بر این، افرادی که به جراحی اضطراری نیاز دارند بیشتر احتمال دارد که درگیر زخم هایی که بعد از عمل ایجاد می شود بشوند. سایر عوامل جراحی که به ایجاد این مشکل کمک می کند تجربه و مهارت جراح ، نوع برش جراحی ، نوع مواد بخیه استفاده شده برای بستن برش و محل برش است.

بعد از عمل ، فعالیت هایی که شامل فشار مکرر در ناحیه زخم مانند سرفه ، استفراغ یا خندیدن است ، می تواند در محل زخم فشار ایجاد کند و باعث باز شدن زخم شود. بیماران می توانند برای جلوگیری از برخی از این فعالیتها کارهایی کنند. سایر فعالیت ها نیاز به درمان اساسی دارد. به عنوان مثال ، به فرد مبتلا به یبوست که در حین تحرک روده به خود فشار می آورد ، ممکن است استفاده از داروهای نرم کننده توصیه شود.

تحقیقات نشان داده است که یکی از مهمترین عوامل خطرناک برای این مشکل، عفونت محل جراحی است. در صورت آلوده شدن زخم ، برش های جراحی احتمال باز شدن بیشتری دارند. بنابراین ، مراقبت مناسب از زخم از اهمیت ویژه ای برخوردار است و پزشکان باید زخم را از نظر علائم عفونت مانند قرمز شدن پوست در ناحیه زخم ، افزایش مقادیر اگزودات و وجود بافت نکروتیک بررسی کنند.

چگونه می توان زخم باز شده را درمان کرد؟

هدف از مدیریت این مشکل ایجاد محیطی درمانی است که در آن زخم بسته شود. پروتکل مدیریت برای درمان در هر بیمار متفاوت خواهد بود و بستگی به شدت باز شدن آن زخم ، محل برش جراحی و سابقه پزشکی بیمار دارد.

باز شدن زخم، عوامل خطر و درمانبرای زخمی با باز شدگی جزئی ، تنها مدیریتی که ممکن است لازم باشد ، مراقبت استاندارد از زخم است ، مانند پانسمانهای پیشرفته مراقبت از زخم و تهیه یک محیط مناسب برای درمان سریع. زخم های بازشده با اگزودات متوسط ​​تا سنگین به مدیریت رطوبت نیاز دارند.اگر بیمار با روش های توصیه شده توسط پزشک درمان نشد استفاده از فشار منفی برای درمان توصیه می شود. بافت نکروتیک باید با استفاده از یک یا چند روش دبریدمان (بیولوژیکی ، آنزیمی ، اتولیتیک ، مکانیکی ، جراحی) برداشته شود تا بهبودی کامل انجام شود.

زخم های شدید برای این که از بین بروند نیاز به مداخله بیشتر پزشک برای موفقیت در درمان دارند. هر مورد باز شدن زخم جراحی در افراد منحصر به فرد است ، اما درمانهای متداول برای بسته شدن شامل دبریدمان جراحی و عمل مجدد برای بستن زخم است.  اگر چه شرایط جزئی و متوسط باشد زخم باز شده ممکن است به طور موثر به صورت سرپایی درمان شود. بیماران مبتلا به زخم باز با شدت بالا نیاز به پذیرش در بیمارستان دارند.

بسیاری پروتکل های ذکر شده در اینجا مربوط به یک زخم باز شده بدون عفونت است. اگر زخم آلوده باشد ، عفونت موضعی باید با پانسمان ضد میکروبی کنترل شود. در صورت استفاده از NPWT ، ممکن است یک رابط زخم ضد میکروبی استفاده شود.  در صورتی که عفونت سیستمیک باشد ممکن است آنتی بیوتیک تجویز شود. 

باز شدن زخم، عوامل خطر و درمانSource: www.woundsource.com

مقالات

باز شدن زخمباز شدن زخم عوامل خطر و درمانبهترین پماد ترمیم کننده زخمپماد آنتی بیوتیک برای زخم بازپماد برای زخم بازپماد برای عفونت زخمدرمان زخم باز با عسلدرمان زخم چرکیدرمان زخم عمیق با طب سنتیدرمان زخم عمیق با عسل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *