هیچ کس نمی خواهد دچار زخم پا شود، اما متاسفانه، طبق گفته دانشگاه آمریکایی افرادی که مبتلا به دیابت هستند، در برخی موارد در زندگی خود دچار زخم پا می شوند. نوروپاتی حسی، یک عارضه از دیابت است که موجب می شود بیمار احساس درد در پای خود را از دست بدهد. در نتیجه به پاها فشار بیشتری وارد می شود و آسیب بیشتری می بیند. بیماری عروقی- محیطی، که در آن عروق خونی در بخش های بیرونی تنگ می شود، یکی دیگر از عوارض بالقوه دیابت است که می تواند به زخم پا کمک کند. با کاهش جریان خون به پاها میزان عرضه اکسیژن و مواد مغذی کاهش می یابد، در نتیجه بهبودی زخم ها سخت تر شود.

زخم هایی که درمان نشده اند و یا به طور نادرست درمان می شوند، می توانند عفونت ها را توسعه دهند و افراد را در معرض خطر قطع اندام قرار دهند. اگر دچار عارضه زخم پا شدید، درمان سریع و تهاجمی بهترین راه برای درمان زخم و جلوگیری از عوارض بیشتر است. به همین دلیل یک مرکز مراقبت ویژه زخم ممکن است گزینه خوبی برای درمان باشد. مطالعات متعدد علمی نشان داده است که افراد مبتلا به زخم پای دیابت هنگامی که توسط یک تیم متخصص درمان می شوند، نتایج بهتری را به دست می آورند. مرکز مراقبت از زخم نه تنها متخصصین مختلفی را در یک مکان جمع می کند، بلکه می تواند طیف وسیعی از درمان های پیشرفته را هم فراهم کند. انتخاب یک راه یا بیشتر ممکن است انتخاب مناسبی برای درمان زخم شما باشد.

از اواسط دهه 1980، مراکز مراقبت از زخم دیابت در سراسر ایالات متحده توسعه یافت. در ابتدا، هر یک از این برنامه ها روی یک نوع خاصی از درمان متمرکز می شد و واقعا مراقبت کلی نداشت. با این وجود، با گذشت زمان و با پیشرفت تکنولوژی و افزایش تعداد محصولات مراقبت از زخم چشم انداز وسیع تری رایج شد. مراکز مراقبت از زخم، از طریق کار مشترک در بین تیم های مختلف، میزان موفقیت بالایی را به دست می آورند. در طی یک دوره مراقبت 16 هفته ای میزان بهبودی کلی باید 80٪ باشد.

اگر برای درمان به یک مرکز مراقبت از زخم مراجعه کنید، این امر به شما کمک می کند تا اطلاعات خود را درباره درمان و جلوگیری از عفونت افزایش دهید. این مقاله توضیح می دهد که مراکز مراقبت از زخم چگونه کار می کنند و برخی از درمان های نوآورانه می توانند درمان زخم های پای دیابتی را فراهم کنند.

در مرکز مراقبت از زخم یک تیم چند رشته ای متشکل از انواع متخصصان می باشد. یکی از اعضای تیم مراقبت از زخم ممکن است شامل ارتوپدانانی باشند که کفش های ویژه ای را برای شما طراحی می کنند. درمانگران فیزیوتراپیست می توانند به فرد کمک کنند تا به فعالیت های منظم خود بازگردند. تکنسین های پزشکی که در تکنیک های خاص یا درمان های خاص متخصص هستند. مربیان دیابت، متخصصین تغذیه و پزشکانی با تخصص های مختلف دیگر.

درمان در مرکز مراقبت از زخم معمولا با یک تاریخچه پزشکی جامع و معاینه فیزیکی آغاز می شود. پزشک متخصصی که شما را مورد بررسی قرار می دهد، برای تشخیص دقیق زخم باید در مورد هرگونه اقدام جراحی که تا کنون داشته اید، داروهایی که مصرف می کنید و شرایط پزشکی که در حال حاضر دارید اطلاعاتی دقیق کسب کند. در اولین ملاقات خود با پزشک این اطلاعات را در اختیار او قرار دهید. در طی این بازدید پزشک ممکن است یک آزمایش عروقی انجام دهد. این آزمایش ممکن است به عنوان پایه ای برای احساس پالس ها باشد یا ممکن است شامل معاینه داپلر باشد که در آن امواج صوتی برای تولید سیگنال های شنیداری که با جریان خون در رگ ها و شریان ها ارتباط دارد، بررسی می شود. پزشک همچنین باید برخی از روش های حساسیت را برای بررسی نوروپاتی حسی انجام دهد. اگر فرد در پای خود هیچ چیز را احساس نکند، این یافته ها نشان دهنده خطر بالای ابتلا به زخم پا است و ممکن است نیاز به استفاده از درج های ویژه درمانی برای کاهش این خطر باشد. افرادی که دچار نوروپانی حسی می شوند باید کفش های خاصی بپوشند و اگر نوروپاتی آنها شدید باشد و یا تغییرات قابل توجهی در پا وجود داشته باشد، کفش های سفارشی نیز مورد نیاز خواهد بود.

علاوه بر مراقبت از زخم، درمانگاه مراقبت از زخم باید منابع آموزشی را هم فراهم کند. همه اطلاعات لازم در مورد مراقبت از پا، تغذیه، درمان زخم، و علائم هشدار دهنده باید در دسترس باشند.

مقالات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *