چگونه از پاهای خود در برابر بیماری دیابت و قطع عضو محافظت کنیم؟

مدیریت مناسب دیابت و مراقبت منظم از پا کمک می کند تا از زخم های شدید پا که درمان آن دشوار است و ممکن است نیاز به قطع عضو داشته باشد جلوگیری شود.

عوارض دیابت می تواند شامل آسیب عصبی و گردش خون ضعیف باشد. این مشکلات باعث می شود پاها در برابر زخم های پوستی (زخم) آسیب پذیر باشند.

خبر خوب این است که مدیریت صحیح دیابت و مراقبت دقیق از پا می تواند به جلوگیری از زخم پا کمک کند. در حقیقت ، مراقبت

در زمان دیابت موضوع مهمی است که با در نظر گرفتن آن در طی 20 سال گذشته میزان قطع عضو بیش از 50 درصد کاهش یافته است.

چگونه از پاهای خود در برابر بیماری دیابت و قطع عضو محافظت کنیم؟

هنگامی که زخم های پا ایجاد می شوند ، باید مراقبت انجام شود. بیش از 80 درصد قطع عضو با زخم پا شروع می شود. زخم دیابتی یک زخم غیر شفابخش است که باعث آسیب شدید به بافت ها و استخوان ها می شود ، ممکن است نیاز به برداشتن، جراحی (قطع عضو) یک پا ، یا بخشی از پا داشته باشد.

عواملی که منجر به افزایش خطر قطع عضو می شوند عبارتند از:

قند خون زیاد

سیگار کشیدن

آسیب عصبی در پا (نوروپاتی محیطی)

ناهنجاری های پا

گردش خون ضعیف به اندام ها (بیماری شریان محیطی)

سابقه زخم پا

قطع عضو قبلی

اختلال در بینایی

بیماری کلیوی

فشار خون بالا ، بالای 140/80 میلیمتر جیوه (میلی متر جیوه)

در اینجا آنچه را باید برای حفظ سلامت پاهای خود بدانید ، علائمی که با دیدن آن باید به پزشک مراجعه کنید و در صورت لزوم قطع عضو لازم است را توضیح می دهیم.

جلوگیری از زخم پا

بهترین راهکار برای پیشگیری از عوارض دیابت – از جمله زخم های پا – مدیریت صحیح دیابت با یک رژیم غذایی سالم ، ورزش منظم ، نظارت بر قند خون و پیروی از یک رژیم دارویی تجویز شده است.

مراقبت صحیح از پا به جلوگیری از بروز مشکلات پا کمک می کند و در صورت بروز مشکلات ، در کنار مراقبت های پزشکی به روند درمان پاسخ سریع تر و بهتری می دهد.

نکاتی در مورد مراقبت صحیح از پا شامل موارد زیر است:

پا را روزانه بازرسی کنید. روزانه یکبار پای خود را از نظر تاول ، بریدگی ، ترک ، زخم ، قرمزی ، حساسیت و تورم بررسی کنید. اگر در بررسی پای خود مشکل دارید ، از یک آینه دستی برای دیدن انتهای کف پای خود استفاده کنید. اگر نگهداری آینه بیش از حد دشوار است ، آینه را روی زمین قرار دهید ، یا از کسی بخواهید به شما کمک کند.

روزانه پاها را بشورید. یک بار در روز پاهای خود را در آب ولرم (نه داغ) بشویید. آنها را به آرامی خشک کنید ، خصوصاً بین انگشتان پا. با استفاده از یک سنگ پا، پوست را به آرامی مالش دهید.

از کرم یا لوسیون مرطوب کننده ای در پشت پا و کف پای خود استفاده کنید تا پوست نرم شود. جلوگیری از ترک های پوستی به جلوگیری از ورود باکتری ها کمک می کند.

برای جلوگیری از آسیب دیدگی به پوست ، از قیچی برای حذف بر آمدگی یا زگیل استفاده نکنید. از دستگاه های ضد زگیل شیمیایی نیز استفاده نکنید. برای از بین بردن ضایعات به پزشک یا متخصص پا (podiatrist) مراجعه کنید.

ناخن های پا را با دقت مرتب کنید. ناخن های پا را مستقیما کوتاه کنید و لبه های تیز آن را نیز کوتاه کنید. اگر نمی توانید ناخن های خود را کوتاه کنید از یک مراقب کمک بگیرید.

برای جلوگیری از آسیب دیدگی در پاهای خود ، حتی در اطراف خانه پابرهنه نروید.

جوراب های تمیز بپوشید. جوراب هایی از جنس الیاف بپوشید که عرق را از پوست شما دور می کند. از جوراب هایی با نوارهای الاستیک محکم که باعث کاهش گردش خون می شود خودداری کنید.

کفش هایی را انتخاب کنید که مناسب باشند. کفش های راحتی بخرید که بالشتک برای پاشنه پا ، قوس و توپ  برای کف پا داشته باشد. از کفش های محکم و پاشنه بلند یا کفش های باریک که انگشتان پا را جمع می کند ، خودداری کنید.

اگر یک پا بزرگتر از پای دیگر است ، کفش را در سایز بزرگتر بخرید. پزشک شما ممکن است کفش هایی با طراحی خاص (کفش ارتوپدی) که متناسب با شکل دقیق پاهای شما باشد و  به طور مساوی وزن را روی پاهای شما توزیع کند برای شما انتخاب کند.

سیگار نکشید. سیگار کشیدن باعث اختلال در گردش خون و کاهش میزان اکسیژن خون شما می شود. این مشکلات گردش خون می تواند منجر به زخم های شدیدتر و بهبودی ضعیف شود. در صورت نیاز به کمک برای ترک سیگار با پزشک خود مشورت کنید.

برنامه های معاینه منظم پا را تنظیم کنید. پزشک شما می تواند پاهای شما را در مورد علائم اولیه آسیب عصبی ، گردش خون ضعیف یا سایر مشکلات پا معاینه کند. در صورت توصیه پزشک معاینات پا را حداقل یک بار در سال یا بیشتر اوقات انجام دهید.

چگونه از پاهای خود در برابر بیماری دیابت و قطع عضو محافظت کنیم؟

در صورت داشتن موارد زیر با پزشک خود تماس بگیرید:

تاول

زگیل های پلانتار روی کف پا (برجستگی های رنگی گوشتی با لکه های تیره)

زخم باز یا خونریزی

ورم

قرمزی

درد (اگر ممکن است در صورت آسیب دیدگی عصبی چیزی احساس نکنید)

تغییر رنگ پوست

بوی ناپسند

زخمی که بیش از یک یا دو هفته طول بکشد.

زخم بزرگتر از 3/4 اینچ (2 سانتی متر)

زخمی که به سرعت شروع به بهبودی نمی کند.

زخمی به قدری عمیق که می توانید استخوان زیر آن را ببینید.

پزشک معالج پای شما را معاینه می کند و یک روش درمانی مناسب را برای شما تجویز می کند.

اگر قطع عضو تنها گزینه باشد چه می شود؟

درمان زخم پا بسته به شدت زخم متفاوت است. به طور کلی ، این روش از روش هایی برای از بین بردن بافت مرده یا باقی مانده ، تمیز نگه داشتن زخم و تقویت بهبودی است. حداقل زخمها باید هر یک تا چهار هفته مجدداً تحت کنترل قرار گیرند.

هنگامی که این بیماری منجر به ریزش شدید بافت یا عفونت خطرناک برای زندگی شود ، قطع عضو ممکن است تنها گزینه باشد.

یک جراح، بافت آسیب دیده را برداشته و تا حد ممکن بافت سالم را حفظ می کند. بعد از عمل چند روز در بیمارستان تحت نظر قرار خواهید گرفت. ممکن است چهار تا شش هفته طول بکشد تا زخم شما کاملاً بهبود یابد.

علاوه بر پزشک و جراح مراقبت های اولیه ، سایر متخصصان پزشکی درگیر در برنامه درمانی شما می توانند شامل موارد زیر باشند:

یک متخصص غدد درون ریز ، که یک پزشک با آموزش ویژه در معالجه دیابت و سایر اختلالات مرتبط با هورمون است.

یک فیزیوتراپی که به شما کمک می کند قدرت ، تعادل و هماهنگی را بازیابی کنید و به شما یاد می دهد چگونه از اندام مصنوعی (پروتز) ، صندلی چرخدار یا سایر وسایل برای بهبود تحرک خود استفاده کنید.

یک متخصص کاردرمانی که در زمینه بهبود مهارت های روزمره از جمله مهارت های درمانی در زمینه استفاده از محصولات تطبیقی ​​به شما آموزش می دهد.

یک ارائه دهنده سلامت روان مانند روانشناس یا روانپزشک که می تواند در رفع احساسات یا انتظارات مربوط به قطع عضو یا مقابله با واکنش های افراد دیگر به شما کمک کند.

یک مددکار اجتماعی ، که می تواند برای دسترسی به خدمات و برنامه ریزی برای تغییر در مراقبت ، کمک کند.

حتی پس از قطع عضو ، مهم است که از برنامه درمانی دیابت خود پیروی کنید. افرادی که یک قطع عضو قبلی داشته اند ، خطر ابتلا به دیگری را دارند. خوردن غذاهای سالم ، ورزش منظم ، کنترل قند خون و جلوگیری از دخانیات می تواند به شما در جلوگیری از عوارض دیابت کمک کند.

Source: www.mayoclinic.org

مقالات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *