چه چیزی باید در مورد دیابت و قطع عضو ناشی از زخم دانست؟

افراد مبتلا به دیابت مستعد آسیب عصبی و مشکلات گردش خون هستند. در برخی موارد ، این شرایط می تواند باعث قطع عضو شود. با این حال ، درمان مؤثر معمولاً می تواند از بروز این عارضه جلوگیری کند.

کاهش جریان خون به پاها به این معنی است که مبتلایان به دیابت خطر بیشتری برای ایجاد زخم یا درد در این قسمت از بدن دارند. اگر فردی نوروپاتی یا احساسی در پا داشته باشد ممکن است قبل از شدید شدن ، متوجه زخم خفیف پا شود.

با توجه به مشکلات گردش خون ، به ویژه بیماری شریان محیطی (PAD) ، ممکن است این زخم ها بهبود نیابد که این امر می تواند منجر به عفونت و مرگ بافت و به طور بالقوه منجر به قطع اندام شود.

چه چیزی باید در مورد دیابت و قطع عضو ناشی از زخم دانست؟

اگرچه مبتلایان به دیابت خطر ابتلا به قطع عضو را دارند ، اما با پوشیدن کفش مناسب و مراقبت مناسب از پا ، می توانند از قطع عضو مربوط به دیابت جلوگیری کنند.

بیماری دیابت از دلایل مهم و قابل توجه در از دست دادن اندام تحتانی است. طبق اعلام انجمن دیابت آمریکا ، در سراسر جهان ، به دلیل عوارض ناشی از دیابت در هر 30 ثانیه یک نفر درگیر قطع عضو می شود.

یک منبع قابل اعتماد در سال 2012 نشان داد که زخم های پا در 4-10 درصد از مبتلایان به دیابت رخ می دهد. وقتی زخم پا اتفاق می افتد ، نتایجی دارد:

60-80 درصد زخم های پا بهبود می یابد.

10 تا 15 درصد فعال خواهند ماند.

5-24 درصد سرانجام در طی 6 تا 18 ماه از ارزیابی اولیه منجر به قطع عضو خواهد شد.

براساس گزارش ملی آماری دیابت ، در سال 2014 تعداد 108،000 بزرگسال قطع عضوی به دلیل دیابت داشتند. این تعداد معادل پنج نفر از هر 1000 بیمار مبتلا به دیابت است.

چه زمانی قطع عضو لازم است؟

همه افراد مبتلا به دیابت به قطع عضو نیاز نخواهند داشت. اگر فرد مبتلا به دیابت به این روش نیاز داشته باشد ، به احتمال زیاد درگیر زخمی در پای خود بوده که این زخم بهبود نیافته است.

بیشتر قطع عضو ها مترقی هستند ، به این معنی که پزشک با برداشتن کمترین مقدار ممکن بافت شروع به کار می کند. اگر زخم جراحی بهبود نیابد یا جریان خون به درستی به سمت اندام نرود ، ممکن است برای از بین بردن بافت بیشتر جراحی بیشتری را توصیه کنند.

علائم هشدار دهنده

افرادی که با دیابت زندگی می کنند باید به پاهای خود توجه بیشتری کنند زیرا خطر افزایش زخم های بهبود نیافته وجود دارد که به طور بالقوه منجر به قطع عضو می شود.

برخی از علائم و نشانه هایی که شخص باید به دنبال آن باشد و پزشک خود را در مورد آن مطلع کند شامل موارد زیر است:

تورم در پاها

تاول

ناخن های بلند پا

میخچه کف پا

زخم های باز

پای ورزشکار

اگر زخم بیش از یک هفته طول می کشد.

درد

خونریزی فعال

قرمزی

گرما در یک ناحیه از پا

زخم عمیق که استخوان در آن دیده می شود.

تغییر رنگ پوست

بوی بد ناشی از زخم

زخم های بزرگتر از سه چهارم اینچ

زخمی که به سرعت بهبود نمی یابد.

اگر هریک از این علائم وجود داشته باشد ، فرد باید با پزشک خود صحبت کند. گزینه های درمانی بسته به شدت علائم و نوع زخم ها متفاوت است.

مهم است که شخص به طور مرتب پاهای خود را معاینه کند تا مشکلات احتمالی در اسرع وقت شناسایی شود. پزشک تمایل دارد قبل از اینکه مشکل شدید شود ، مشکلات را درمان کند.

عوامل خطر و نحوه جلوگیری از قطع عضو

چندین کار وجود دارد که فرد می تواند برای جلوگیری از قطع عضو اندام انجام دهد. دو موضوع خاص که باید روی آن تمرکز کنید ، حفظ قند خون و مراقبت مناسب از پا است.

حفظ قند خون

چندین عامل در شیوه زندگی می تواند به یک فرد در مدیریت میزان قند خون کمک کند ، از جمله:

کاهش استرس

داشتن یک برنامه رژیم غذایی متعادل که یک پزشک تغذیه به ایجاد آن کمک کرده است.

ورزش منظم

مصرف داروها و انسولین طبق توصیه پزشک

محدود کردن غذاها و نوشیدنی های بسیار شیرین

حفظ وزن و فشار خون سالم

میزان قند خون را به طور مرتب بررسی کنید.

چه چیزی باید در مورد دیابت و قطع عضو ناشی از زخم دانست؟

مراقبت از پا

یکی دیگر از اقدامات مهم پیشگیرانه ، مراقبت مناسب از پا است که شخص با انجام اقدامات زیر می تواند انجام دهد:

به طور مرتب پاها را برای بریدگی ، کبودی ، تاول و ضایعات مورد بررسی قرار دهید.

فرد باید انگشتان پا را تحریک کند تا جریان خون در پاها تحریک شود.

کمک گرفتن از شخص دیگری در بررسی نواحی دیگری از کف

پوشیدن جوراب های خشک

شستن پا روزانه

اطمینان از اینکه پاها می توانند درجه حرارت سرد و گرم و احساسات مختلف را متوجه شوند.

ترک سیگار

پیرایش ناخن های پا

از دفع کالوس در خانه خودداری کنید.

اجتناب از راه رفتن با پاهای برهنه

پوشیدن کفش مناسب

برنامه ریزی برای معاینات منظم پا

علاوه بر دیابت ، سایر عوامل خطر می تواند احتمال نیاز به قطع عضو فرد را افزایش دهد. این شامل:

سیگار کشیدن

ناهنجاری در پا

قند خون بالا

فشار خون بالا

قطع عضو قبلی

گردش خون ضعیف به اندام ها

کالوس در پاها

آسیب عصبی در پاها

سابقه زخم پا

نقص بینایی یا سایر مشکلات چشم

بیماری کلیوی

در آخر

افرادی که مبتلا به دیابت هستند ، خطر بیشتری برای قطع عضو اندام تحتانی دارند. زخم ها یا زخم هایی که بهبود نمی یابند شایع ترین علت قطع عضو در بین مبتلایان به این بیماری است.

سایر عوامل مانند سطح قند خون بالا و سیگار کشیدن می تواند خطر عوارض ناشی از پا را از جمله قطع عضو افزایش دهد.

افراد می توانند با مراقبت از پاهای خود ، کنترل میزان قند خون خود و درمان سریع هر گونه مشکل در پای خود ، اقدامات پیشگیرانه را انجام دهند.

داشتن یک رژیم متعادل ، انجام ورزش منظم و حفظ وزن سالم همچنین به جلوگیری از ضرورت قطع عضو کمک خواهد کرد.

Source: www.medicalnewstoday.com

مقالات

آموزش پانسمان زخم دیابتیانواع زخم دیابتیپانسمان زخم دیابتیپای دیابتیپماد زخم دیابتیچه چیزی باید در مورد دیابت و قطع عضو ناشی از زخم دانست؟درجه بندی زخم پای دیابتیدرمان زخم دست دیابتیدرمان زخم دیابتدرمان سریع دیابتدرمان عفونت زخم پای دیابتیدرمان قطعی زخم پای دیابتیزخم پای دیابتیعفونت زخم پای دیابتیمراقبت از زخم افراد دیابتی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *