چه چیزهایی باید درباره مراقبت از زخم باز دانست؟

زخم باز هرگونه آسیب است که بافت داخلی را در معرض محیط خارجی قرار می دهد. بعضی اوقات افراد می توانند با دارو و داروهای طبیعی زخم های حاد باز را در خانه درمان کنند.

با این حال ، مردم باید برای زخم های شدید که شامل خونریزی قابل توجه یا استخوان های شکسته است ، فوراً مراقبت پزشکی دریافت کنند.

زخم ها در دو دسته گسترده قرار می گیرند: باز یا بسته.

در یک زخم بسته ، آسیب بافتی و خونریزی در زیر سطح پوست رخ می دهد. نمونه هایی از زخم های بسته شامل کبودی است.

زخم باز شامل شکافی در پوست است که بافت داخلی را در معرض دید قرار می دهد. زخم های باز ممکن است در اثر افتادن ، صدمات و جراحی باشند.

چه چیزهایی باید درباره مراقبت از زخم باز دانست؟

ما انواع مختلفی از زخم باز و همچنین نحوه درمان آنها را با جزئیات بیشتری در زیر توضیح خواهیم داد.

انواع

برخی از نمونه های زخم های باز شامل موارد زیر است.

سایش

زخم در اثر سایش هنگامی رخ می دهد که پوست بر روی سطح خشن می سایید یا می لغزد. نمونه هایی از سایش شامل زانوی ساییده شده یا تصادفات جاده ای است.

اگرچه ساییدگی خون بسیار کمی تولید می کند ، اما برای ضد عفونی کردن زخم و از بین بردن هر گونه مواد باقی مانده ، راه های جلوگیری از عفونت بسیار مهم است.

ترك

ترک لایه باز عمقی یا پارگی در پوست است. معمولاً به علت تصادفات یا حوادث ناشی از چاقو ، ماشین آلات یا سایر ابزارهای تیز اتفاق می افتد. این نوع زخم ممکن است باعث خونریزی قابل توجه شود.

فرسایش

فرسایش شامل پاره شدن پوست و بافت زیرین است.

این مشکل ناشی از حوادث شدید مانند انفجارها ، حملات حیوانات یا تصادفات وسایل نقلیه موتوری است.

سوراخ شدن

این نوع زخم سوراخ کوچکی در بافت نرم است. سوزن ها می توانند باعث ایجاد زخم های به شکل سوراخی شوند که فقط بر لایه های بیرونی بافت تأثیر می گذارد.

با این وجود ، زخم های چاقو می تواند به ماهیچه های عمیق و اندام های داخلی آسیب برساند ، که ممکن است منجر به خونریزی قابل توجه شود.

برش

برش یک نوع زخم مستقیم در پوست است. در بسیاری از روشهای جراحی از برش استفاده می کنند. اما حوادث ناشی از چاقوها ، تیغ های تیز ، شیشه شکسته و سایر اشیاء تیز می تواند باعث ایجاد برش شود.

برش معمولاً باعث خونریزی شدید و سریع می شود. برش عمیق می تواند به عضلات یا اعصاب آسیب برساند و به احتمال زیاد به بخیه نیز نیاز دارد.

درمان

زخم های جزئی باز ممکن است نیازی به درمان پزشکی نداشته باشد. افراد می توانند این نوع زخم ها را در خانه درمان کنند.

با این حال ، زخم های شدید باز که شامل خونریزی قابل توجه است ، نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند.

مراقبت از زخم باز باید مراحل زیر را شامل شود:

خونریزی را متوقف کنید: با استفاده از یک پارچه تمیز یا بانداژ ، به آرامی فشار را روی زخم بزنید تا لخته شدن خون را فراهم کند.

زخم را تمیز کنید: از آب تمیز و محلول نمکی استفاده کنید تا باعث از بین بردن آلودگی ها یا باکتری ها شود. هنگامی که زخم تمیز به نظر می رسد ، آن را با یک پارچه تمیز خشک کنید. ممکن است یک پزشک برای رفع بقایای زخم های شدید حاوی بافت مرده ، شیشه ، گلوله یا سایر اشیاء خارجی نیاز به انجام عمل دبریدمان جراحی داشته باشد.

زخم را با آنتی بیوتیک درمان کنید: پس از تمیز کردن زخم ، یک لایه نازک از پماد آنتی بیوتیک بمالید تا از عفونت جلوگیری شود.

بستن و پوشاندن زخم: بستن زخم های تمیز باعث پیشرفت سریع تردر بهبودی می شود. باندهای ضد آب برای زخم های جزئی به خوبی کار می کنند. زخم های عمیق باز ممکن است نیاز به بخیه داشته باشند. با این حال ، یک زخم آلوده را باز بگذارید تا عفونت پاک شود.

به طور مرتب پانسمان را تغییر دهید: مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) توصیه می کنند که باند های قدیمی را جدا کرده و علائم عفونت را هر 24 ساعت یکبار چک کنید. قبل از استفاده مجدد از باند یا چسب تمیز ، زخم را ضد عفونی کرده و خشک کنید. به یاد داشته باشید که زخم را در حین بهبودی خشک نگه دارید.

داروهای زخم های باز

افراد می توانند داروهای بدون نسخه (OTC) برای کاهش التهاب و علائم دردناک در طول روند بهبودی مصرف کنند. با این حال ، از مصرف آسپیرین خودداری کنید ، زیرا می تواند باعث خونریزی و به تاخیر انداختن روند بهبود زخم شود.

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ممکن است داروهای تسکین دهنده درد را برای افرادی که دارای زخم های شدید یا عفونی هستند تجویز کند.

افراد می توانند از آنتی بیوتیک های موضعی در بریدگی های جزئی استفاده کنند. یک متخصص بهداشت و درمان ممکن است در صورتی که مطمئن باشد شخصی در حین بهبود خطر ابتلا به عفونت را دارد ، آنتی بیوتیک های خوراکی تجویز کند.

درمانهای خانگی

افراد می توانند از داروهای خانگی زیر برای معالجه زخم های جزئی باز مانند بریدگی و خراش استفاده کنند.

خمیر زردچوبه

ترکیبی که در زردچوبه به نام کورکومین وجود دارد ، دارای خواص ضد التهابی و ضد میکروبی قوی است که می تواند باعث بهبودی زخم شود.

یک مطالعه در سال 2017 ، خواص درمانی زردچوبه را در 178 فرد مورد بررسی قرار داد.

شركت كنندگان با زردچوبه در 2 روز از كاهش درد ، تورم و نكروز بافتي خبر دادند.

افراد می توانند با مخلوط زردچوبه با آب گرم خمیر درست کنند. خمیر را به آرامی روی زخم بمالید و با بانداژ یا گاز بپوشانید.

آلوئه ورا

آلوئه ورا به خانواده کاکتوس تعلق دارد. برگهای گیاه آلوئه ورا حاوی ماده ای ژل مانند سرشار از مواد معدنی و ویتامین ها هستند که باعث بهبود زخم ها می شوند.

مطابق یک بررسی منظم از 23 مطالعه در سال 2019 ، آلوئه ورا حاوی ترکیب گلوکومانان است که باعث بازسازی سلولی و تولید کلاژن می شود. کلاژن یک پروتئین اساسی است که باعث بهبود زخم می شود.

همچنین ، آلوئه ورا ممکن است به کاهش التهاب ، جلوگیری از زخم و تقویت یکپارچگی پوست کمک کند.

یک لایه نازک از ژل آلوئه ورا را روی ناحیه بمالید و یا زخم را در بانداژ خیس شده در ژل آلوئه ورا بپوشید.

روغن نارگیل

روغن نارگیل به دلیل غلظت بالای مونولورین ، یک اسید چرب مشهور به دلیل اثرات ضد میکروبی ، باعث بهبودی زخم ها می شود.

استفاده از روغن نارگیل با کیفیت بالا ممکن است به کاهش خطر عفونت در روند بهبود زخم ها کمک کند.

سیر

سیر حاوی ترکیبی به نام آلیسین است که خاصیت ضد میکروبی و ضد التهابی دارد. طبق یک مطالعه در سال 2018 ، یک پماد حاوی 30 درصد سیر باعث افزایش تکثیر سلولی می شود.

چه چیزهایی باید درباره مراقبت از زخم باز دانست؟

خطرات

گروه های متنوعی از باکتری ها روی سطح پوست جمع می شوند ، به این معنی که زخم های باز به مراقبت و بهداشت مناسب نیاز دارند تا خطر عفونت را کاهش دهند.

برخی علائم و نشانه های زخم آلوده عبارتند از:

پوستی متورم یا قرمز در نزدیکی زخم

درد بدتر می شود.

مایع یا چرک جمع آوری شده در زخم

وجود تاول یا زخم

تب

تورم غدد لنفاوی

عفونت هایی که از زخم های باز ایجاد می شوند شامل موارد زیر است:

عفونت استاف

استافیلوکوک به گروهی از باکتریهای موجود در پوست و داخل بینی گفته می شود.

باکتریهای استافیلوکوک معمولاً بیماری ایجاد نمی کنند. با این وجود ، آنها می توانند از طریق زخم های باز وارد بدن شوند و در نتیجه بیماری مسری به وجود می آید که پزشکان از آن به عنوان عفونت استاف یاد می کنند.

عفونت های استاف ممکن است در پوست باقی بماند و بر روی غدد تأثیر بگذارد. با این وجود ، آنها همچنین می توانند در بدن پخش شوند و بر روی چندین اندام تأثیر بگذارند.

ارائه دهنده خدمات بهداشتی می تواند برای کمک به مقابله با عفونت های استاف آنتی بیوتیک تجویز کند. با این حال ، برخی از باکتری های استافیلوکوکوس ، مانند استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) ، در برابر آنتی بیوتیکی هایی که پزشکان به طور معمول تجویز می کنند ، مقاومت می کنند.

کزاز

باکتری کلستریدیوم تتانی (C. tetani) می تواند از طریق زخم های باز در پوست وارد بدن شود و باعث ایجاد عفونت باکتریایی به نام کزاز شود. هنگامی که داخل بدن شود ، C. tetani می تواند باعث اسپاسم دردناک عضلات در گردن و فک شود.

C. tetani در خاک ، گرد و غبار و در خارج از اشیاء فلزی وجود دارد. به همین دلیل ، اگر از طریق این روش ها در فرد زخمی ایجاد شود باید به دنبال مراقبت پزشکی باشد.

فاشیلیت مسکونی

فاشیلیت یک عفونت نادر باکتریایی است که بافت نرم را از بین می برد. باکتری هایی به نام استرپتوکوک گروه A معمولاً باعث این عفونت می شوند. این مشکل به طور ناگهانی توسعه و گسترش می یابد.

فاشیلیت یک بیماری شدید پزشکی است که نیاز به درمان فوری دارد. این بیماری می تواند به سپسیس ، سندرم شوک سمی ، نارسایی اندام متعدد و حتی مرگ منجر شود.

علائم فاشیلیت نکروزان کننده شبیه به آنفولانزا است. آنها می توانند شامل موارد زیر باشند:

درد شدید در نزدیکی زخم

پوست قرمز یا بنفش نزدیک زخم

تب

درد معده

گلو درد

حالت تهوع

اسهال

لرز

دردهای عضلانی

زخم مزمن

زخم مزمن زخمی است که مدت زمان غیرمعمول زیادی برای بهبودی نیاز دارد.

علل زخم های مزمن شامل عفونت های شدید باکتریایی ، تضعیف عملکرد سیستم ایمنی و شرایط اساسی در زمینه سلامتی است. ابتلا به دیابت یا سرطان ممکن است خطر ایجاد زخمهای مزمن را افزایش دهد.

خلاصه

زخم های باز آنهایی هستند که بافت های بدن را در معرض محیط خارجی قرار می دهند.

زخم های باز می توانند از کلونی های باکتریایی موجود در پوست آلوده شوند. اما ، استفاده از روشهای مناسب بهداشتی و مراقبت از زخم می تواند به کاهش خطر عفونت کمک کرده و به بهبود سریعتر کمک کند.

زخم های کوچک باز ممکن است نیازی به درمان پزشکی نداشته باشد ، اما استفاده از پماد آنتی بیوتیک OTC به تمیز نگه داشتن زخم کمک می کند. افراد می توانند از زردچوبه ، آلوئه ورا ، روغن نارگیل یا سیر به عنوان درمان طبیعی برای زخم های جزئی باز استفاده کنند.

زخم های بزرگ باز که شامل خونریزی قابل توجه است ، نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند.

Source: www.medicalnewstoday.com

مقالات

انواع زخم بازپانسمان زخمپماد برای زخم بازپماد برای زخم عمیقترشحات زخمچه چیزهایی باید درباره مراقبت از زخم باز دانست؟درمان زخمدرمان زخم باز با عسلدرمان زخم باز عفونیدرمان زخم عمیقزخم باز چیستزخم جراحی باززخم عمیق یا زخم بازشستشوی زخم بازمراقبت از زخممراقبت از زخم جراحی بازمراقبت خانگی از زخمنحوه مراقبت از زخم جراحی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *