مراقبت از زخم چگونه است؟

پوست بزرگ ترین عضو است که بدن را در برابر عوامل خارجی محافظت می کند و عایق حرارتی را فراهم می کند. هرگونه آسیب به پوست ما زخم نامیده می شود. بدن انسان برای بهبود زخم ها به طور خود به خود برنامه ریزی شده است.

در بعضی موارد ، بهبود زخم ممکن است به تأخیر افتد یا اختلال ایجاد شود. زخم هایی که در طی 6-4 هفته بهبود نمی یابند ، زخم های مزمن نامیده می شوند. این تاخیر می تواند توسط بسیاری از عوامل درونی (بدن شخصی) یا خارجی ایجاد شود.

هدف از مراقبت از زخم ، یافتن علل جلوگیری از بهبود زخم ، از بین بردن این علل در هر زمان ممکن و فراهم کردن محیط مناسب برای بهبود زخم است. از آزمایشات  و روش های تصویربرداری برای آشکار کردن بیماری زمینه ای یا اختلال در مراقبت از زخم استفاده می شود. سپس ، اقدامات درمانی توسط متخصصان انجام می شود و اقدامات احتیاطی لازم صورت می گیرد. مراقبت از زخم با استفاده از ابزار و تجهیزات مراقبت پزشکی از زخم انجام می شود.

مراقبت از زخم

محصولات پزشکی مراقبت از زخم محصولاتی هستند که با توجه به نوع زخم طراحی شده اند و امکان انتقال از نقطه روند بهبود زخم به مرحله بهبود بعدی را دارند. آنها مطابق مرحله و نیاز زخم ، توسط متخصص مراقبت از زخم استفاده می شوند.

مراقبت از زخم باید توسط  متخصص در زمینه مراقبت از زخم انجام شود. در غیر این صورت ، باید به خاطر داشت درمان های اشتباهی ممکن است زندگی بیمار را تهدید کند قابل انجام است.

مراقبت از زخم در خانه:

هدف از خدمات مراقبت از زخم در منزل، ارائه مراقبت در منزل برای بیمارانی است که مراجعه آنها به کلینیک دشوار یا غیرممکن است.  وظیفه دیگر تیم مراقبت از زخم که خدمات درمانی در منزل و مراقبت از زخم را ارائه می دهد ، آموزش به بستگان و مراقبان این بیماران که بیشتر آنها وابسته به بستر هستند یعنی جلوگیری از باز شدن زخم جدید است.

مراقبت از زخم چگونه است؟  

مراقبت از زخم در کلینیک:

بعضی از زخم ها برای معالجه سرپایی یا پیگیری در منزل مناسب نیستند. این زخم ها غالباً آلوده شده و به دلیل همین عفونت ممکن است اندام یا حتی زندگی بیمار در معرض خطر قرار گیرد. بسته به شرایط عمومی بیمار و زخم / ناحیه بدن که زخم در آن قرار دارد ، برخی از بیماران باید توسط متخصصان معالجه شوند.

این بیماران باید در کلینیک تحت معالجه قرار گیرند. کنترل دقیق این زخم ها که وضعیت کلی بیماران را به خطر می اندازد و انجام پانسمان های مکرر بسیار مهم است.

برخی خدمات پیشرفته درمان زخم فقط در کلینیک ها ارائه می شود. در چنین مواردی ، هدف اصلی مراقبت از زخم اصلاح وضعیت عمومی بیمار به جای ترمیم زخم ، پیگیری زخم یا بسته شدن آن توسط متخصص است.

چه کسی می تواند مراقبت از زخم را انجام دهد؟

مراقبت از زخم باید توسط پزشک متخصص انجام شود. در غیر این صورت ، باید به خاطر داشت که اندام  بیمار جایی که زخم وجود دارد و درمان های اشتباهی که ممکن است زندگی وی را تهدید کند ، قابل انجام است.

مراقبت از زخم چگونه است؟

مراقبت و درمان زخم بستر:

زخم فشاری که به زخم بستر معروف است ، آسیب به پوست و بافت های زیر پوستی است که در اثر فشار یا پارگی روی برآمدگی استخوان ایجاد می شود. افرادی که حتی خودشان نیز ساده ترین حرکات را نمی توانند انجام دهند ، در معرض خطر ابتلا به زخم های فشاری هستند.

زخم فشاری می تواند بر روی هر قسمت از بدن تأثیر بگذارد ، اما مناطقی با برآمدگی استخوانی مانند آرنج ، زانو ، پاشنه پا ، مچ پا و پشت بسیار مستعد ابتلا به زخم فشاری هستند. زخم های فشاری قابل درمان است ، اما اگر دیر درمان شود ، می تواند عوارض مهلکی ایجاد کند.

زخم فشاری چگونه رخ می دهد؟

خطر ابتلا به زخم های فشاری در شخصی که مدت طولانی در یک نقطه ثابت بماند و بدون کمک نتواند موقعیت خود را تغییر دهد بسیار زیاد است. زخم ها می توانند به سرعت توسعه ، گسترش و  عمیق شوند که بهبود آن دشوار می شود.

در این نقاط از بدن ، که به طور مداوم تحت فشار است ، جریان خون مختل می شود و مرگ بافت در نتیجه اختلال در گردش خون در بافت های بین سطح بستر و برآمدگی استخوان رخ می دهد. تشکیل زخم ممکن است در قطع خون جریان خون در بیمار خوابیده در مدت 2 ساعت و در بیماران در حالت نشسته در بیش از 1 ساعت رخ دهد.

مراقبت از زخم چگونه است؟

دلایل زخم فشاری عبارتند از:

  • فشار مداوم
  • اصطکاک
  • پارگی
  • رطوبت

اگر فشار مداوم در یک ناحیه از پوست یا  بر روی استخوان وجود داشته باشد ، ممکن است خون کافی به پوست و بافت های زیر آن  نرسد. مهم ترین عاملی که در ایجاد زخم های فشاری نقش دارد ، فشار است. شدت ، مدت زمان فشار و تحمل بافت برای ایجاد زخم فشاری مهم است.

اصطکاک:

در بعضی از بیماران بخصوص اگر پوست و گردش خون ضعیف باشد ، چرخش و حرکت غیرقابل کنترل بیمار ممکن است به پوست آسیب برساند و خطر زخم ها را افزایش می دهد. در چنین مواردی لازم است با دقت بسیار عمل کنید و در صورت لزوم کمک بگیرید.

پارگی:

آسیب پارگی در صورت ثابت بودن پوست و جابجایی بافت های زیرین رخ می دهد. اثر پارگی   کشیدگی و پیچیدگی عروق خونی در بافت های عمیق است. بنابراین ، خون و اکسیژن به بافت ها قطع می شود. با تأثیر این کشش ، رگ های خونی و لایه های عضلانی عمیق پاره می شوند و به غشای استخوان می چسبند. اثر اصلی پارگی در بافت های عمیق واقع در بالای برآمدگی استخوان مشاهده می شود ، زیرا پوست ، که کاملاً در تماس با سطح تخت است ، نمی تواند آزادانه حرکت کند.

رطوبت:

رطوبت در مقاومت اپیدرم ، یعنی لایه بالای پوست ، در برابر نیروهای خارجی تأثیر دارد. در محیط مرطوب  ، اصطکاک و آسیب پارگی افزایش می یابد.

انواع و مراحل زخم بستر:

زخم های فشاری دارای مراحلی هستند که بسته به شدت آن متفاوت است. علاوه بر طبقه بندی بین مرحله 1 و مرحله 4 ، در 6 گروه با شک به آسیب عمیق بافت طبقه بندی می شوند. بیمارانی که از صندلی چرخدار استفاده می کنند بیشتر در معرض خطر ایجاد زخم های فشاری بر روی باسن خود هستند. بسته به قسمت بدن بیمار که با تختخواب یا ویلچر در تماس است ، زخم های فشاری ممکن است در هر نقطه ایجاد شود.

مراحل زخم فشاری:

مرحله 1: پوست قرمز دیده می شود و هنگام لمس گرم به نظر می رسد. احساس خارش ممکن است رخ دهد.

مرحله 2 و مرحله 3: تاول ها یا زخم های باز دردناک ممکن است به شکل بی رنگ دیده شود و یا ممکن است ظاهراً دهانه ای به دلیل آسیب بافت زیر سطح پوست ایجاد شود .

مرحله 4: ممکن است عفونت جدی روی پوست ایجاد شود. ماهیچه ها ، استخوان ها و حتی تاندون ها دیده می شوند.

زخم های فشاری در چه کسانی مکرر دیده می شود و عوامل خطر چیست؟

  • بیمارانی که حرکات آنها به دلیل آسیب دیدگی ، بیماری یا آرام بخش ها کم شده و یا در بیماران وابسته به بستر
  • در بیمارانی که به دلیل آسیب عصبی یا دلایل دیگر دچار بی حسی هستند
  • بیماران فلج که نمی توانند قسمت های خاصی از بدن خود را سرپا نگه دارند، در معرض خطر ابتلا به زخم های فشاری هستند.

عواملی که خطر زخم های فشاری را افزایش می دهد عبارتند از:

  • در بیماران مسن که تحمل بافت آنها مختل شده است
  • در بیماران بی حرکت
  • در بیماران دارای اضافه وزن یا بسیار ضعیف
  • کم خونی
  • در بیمارانی که مصرف غذای کافی و مایعات ندارند
  • اگر پوست با ادرار یا مدفوع خیس شود
  • از دست دادن احساس ، درد ، کاهش آستانه درد به دلیل آسیب نخاع یا سایر عوامل
  • گردش خون ضعیف به دلیل دیابت ، بیماری های عروقی ، سیگار کشیدن
  • کمبود پروتئین ، ویتامین C و روی
  • در صورت کاهش آگاهی ذهنی به دلیل بیماری ، ناتوانی یا داروهای درمانی
  • در بیمارانی که گردش لنفاوی آنها مختل است
  • خطر بعد از بیماری های تب دار افزایش می یابد.

مراقبت از زخم

درمان زخم فشاری چگونه انجام می شود؟

درمان فشار:

درمان زخم های فشاری ، یعنی مراقبت از زخم بستر ، شامل کاهش فشار بر روی ناحیه آسیب دیده پوست ، تمیز کردن زخم ، انجام مراقبت مناسب از زخم ، حفظ کنترل درد ، جلوگیری از عفونت و تغذیه مناسب است.

 کاهش فشار:

اولین قدم در درمان زخم فشاری ، کاهش فشار و اصطکاکی است که سبب ایجاد زخم می شود. استراتژی ها عبارتند از:

تغییر مکان:

در صورت وجود زخم فشاری ، موقعیت بیمار باید به طور مکرر تغییر کند. دفعات تغییر موقعیت بیمار بستگی به شرایط و کیفیت سطحی که بیمار روی آن قرار گرفته یا می نشیند ،  دارد.  اگر به طور کلی از صندلی چرخدار استفاده می شود ،  باید هر 15 دقیقه  بار سبک شود و یا موقعیت باید هر یک ساعت تغییر کند. اگر فرد بیمار وابسته به بستر باشد ، باید موقعیت هر دو ساعت یکبار تغییر یابد.

استفاده از سطوح پشتیبانی:

برای محافظت از پوست آسیب پذیر ، از تشک و بالش مخصوص استفاده می شود.

تمیز کردن و پانسمان زخم:

مراقبت و درمان زخم های فشاری به میزان عمق زخم بستگی دارد.

معمولاً تمیز کردن و پانسمان زخم بستر به شرح زیر انجام می شود:

تمیز کردن:

اگر پوست تاثیر دیده آسیب جدی ندیده است ، باید به آرامی تمیز ، شسته و خشک شود. هر بار که لباس  عوض می کنید ، زخم باز با ضد عفونی کننده ها یا آب تمیز می شود.

قرار دادن باند:

پانسمان های مدرن با مرطوب و تمیز نگه داشتن زخم باعث بهبود می شوند. همچنین سدی در برابر عفونت ایجاد کرده و اطراف زخم را خشک نگه می دارد.

تمیز کردن بافت های آسیب دیده:

برای اینکه زخم ها به درستی بهبود یابند، باید از بافت های آسیب دیده ، مرده یا آلوده تمیز شوند. این فرآیند دبریدمان نامیده می شود. روش های مختلف دبریدمان وجود دارد. کدام روش دبریدمان استفاده خواهد شد بستگی به بیمار ، در جایی که بیمار معالجه می شود و تصمیم متخصص مراقبت از زخم که اقدام به درمان می کند دارد.

سایر مداخلات:

سایر مداخلات پزشکی شامل موارد زیر است:

  • استفاده از داروها برای كنترل درد: بعضی از داروها در كاهش درد مؤثر هستند ، از این داروها می توان با آگاهی متخصص استفاده كرد.
  • استفاده از آنتی بیوتیک ها در برابر عفونت: در برخی موارد ، اگر با مراقبت از زخم موضعی نمی توان از بروز عفونت جلوگیری کرد ، ممکن است آنتی بیوتیک ها تحت نظر پزشک و پس از شناسایی باکتری هایی که در زخم رشد کرده اند ، لازم باشد.
  • رژیم غذایی: انتخاب یک رژیم غذایی سالم که تحت کنترل پزشک تنظیم شده و تغذیه مناسب می تواند باعث بهبود در زخم ها شود.

Source: www.acibadem.com

مقالات

آیا نمک برای زخم خوب استاصول مراقبت از زخمپماد برای زخم بازپماد برای عفونت زخمپماد ضدعفونی کننده زخمدرمان خانگی عفونت زخمدرمان زخم عمیقسرم شستشوی زخممراقبت از زخم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *